Jak zwolniony pracownik może wyegzekwować przywrócenie do pracy?

Niesłusznie zwolniony pracownik, wygrywając sprawę w sądzie, powinien w przewidzianym w wyroku terminie, zostać przywrócony do pracy. Czasem jednak pracodawcy niechętnie wywiązują się z ciążącego na nich obowiązku. Jak w tej sytuacji powinien zachować się pracownik, by wyegzekwować korzystne orzeczenie sądu?

Sąd kończąc postępowanie w danej sprawie wydaje wyrok, a więc merytoryczne orzeczenie, w którym to zawiera się znaczący punkt dla pracownika. Jest nim oczywiście określenie terminu wykonania zasądzonej czynności i zagrożenie grzywną. Zapis ten pozwala pracownikowi na wyegzekwowanie korzystnego orzeczenia sądu stanowiącego podstawę do przywrócenia go na uprzednio zajmowane stanowisko. Metoda ta jest dość powszechna i stanowi jedno z najczęściej stosowanych rozwiązań mających zastosowanie w tego typu sytuacjach. Powyższa czynność nie wiąże się z koniecznością złożenia wniosku przez pracownika. Jedyną powinnością pracownika jest zgłoszenie gotowości podjęcia pracy w terminie siedmiu dni od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu.

Wniosek pracownika

W przypadku, gdy powyższa metoda nie wywołuje pożądanego skutku, dalsze działania mające na celu osiągnięcie zamierzonego celu, jakim jest przywrócenie do pracy, są inicjowane na wniosek pracownika. Mamy z tym do czynienia w momencie, gdy pracodawca nie wywiązuje się z ciążącego na nim obowiązku wynikającym z treści wydanego orzeczenia sądu. W tej sytuacji, pracownik powinien zwrócić się do sądu o nałożenie kary oraz o wyznaczenie kolejnego terminu do wykonania czynności z zagrożeniem grzywny, surowszej od poprzedniej. Jednorazowa wysokość grzywny nie może jednak przekroczyć 10 tysięcy złotych. Sąd może nałożyć grzywnę o większej wartości, jeżeli jest to trzecia i kolejna grzywna. Suma zasądzonych grzywien nie może jednak przekroczyć miliona złotych.

Uwaga! W sytuacji, gdy pracodawca pomimo upływających bezskutecznie terminów i nakładania kolejnych grzywien, nadal uporczywie nie chce przywrócić pracownika do pracy, pracownik może ponownie wnioskować do sądu o wykonanie zasądzonego obowiązku.

Egzekucja niepieniężna

Pojęcie egzekucji w prawie pracy rozumiane jest jako przymusowe wykonanie wyroku. Cała procedura uruchamiana jest na skutek niewłaściwego zachowania się pracodawcy, który nie wywiązuje się z ciążącego na nim obowiązku wskazanego w orzeczeniu sądu.

Pracownik, który zgłosił gotowość niezwłocznego podjęcia pracy i spotkał się z odmową ponownego zatrudnienia, zmuszony jest podjąć działania, które doprowadzą do wykonania zapadłego wyroku sądu. Postępowanie mające na celu wymuszenie na pracodawcy wykonania wyroku jest kilkuetapowe.

Pierwszą czynnością jest uzyskanie klauzuli wykonalności na wyroku przywracającym pracownika do pracy. Dopiero wyrok zaopatrzony w klauzulę wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, który uprawnia do przeprowadzenia egzekucji. W celu uzyskania tytułu wykonawczego pracownik musi złożyć wniosek o nadanie klauzuli wykonalności do sądu rejonowego, przed którym sprawa się toczyła.

Należy pamiętać, że pracownik składający wniosek egzekucyjny jest zwolniony z ponoszenia jakichkolwiek opłat w postępowaniu egzekucyjnym. Jest tak również w przypadku, gdy pracownik ponosił opłaty w postępowaniu przed sądem pracy.

Przywrócenie pracownika do pracy jest obowiązkiem niepieniężnym, dlatego nie można egzekwować spełnienia tego roszczenia na drodze komorniczej. Jedynym organem uprawnionym do przywrócenia pracownika na uprzednio zajmowane stanowisko jest pracodawca. Rozstrzyga o tym treść zapadłego w danej sprawie orzeczenia sądowego. Jak widać, wykonanie tej czynności leży więc wyłącznie w woli dłużnika, którym jest pracodawca.

Marta Giermasińska


Zamów prenumeratę: gospodarz-samorzadowy.pl/prenumerata
Cały tekst dostępny w wersji papierowej miesięcznika „Gospodarz. Poradnik Samorządowy”
lub na platformach sprzedaży online



Podobne artykuły