Widowiska były impulsem do stworzenia aktywnej do dziś grupy śpiewaczej Sitniczanki, laureatki licznych przeglądów kapel i śpiewaków ludowych. Gospodynie nie ograniczają się do śpiewania. Z ich inicjatywy powstała w Sitniku pracownia koronkarstwa, zakładająca propagowanie rękodzieła wśród najmłodszych. Pracownia istnieje od kilku lat, a ma na swym koncie liczne dokonania, m.in. ogromnie popularne konkursy „Igłą malowane”, wystawy i zajęcia edukacyjne, na które przyjeżdżają uczniowie z licznych szkół powiatu bialskiego. – Nasze artystki mają nie tylko zdolności manualne. Potrafią rozbudzić ciekawość dzieci i przekonać je do niełatwych, ale przynoszących ciekawe efekty zajęć. Koronki nigdy nie wyszły z mody. Dziś można je wykorzystywać jako ażurowe dekoracje tkanin, aplikację odzieży, kołnierzyków i szali. Z pomocą szydełka wyczarowują z nici lnianych, wełnianych i jedwabnych przedmioty chętnie kupowane na dorocznych Jarmarkach Michałowych w Białej Podlaskiej. Szczególnym powodzeniem cieszą się wisiorki z szydełkowych kwiatów, ażurowe czapeczki i torebki, walentynkowe serduszka z nici, wielkanocne pisanki w koronkowych koszulkach, koronkowe gwiazdki, aplikacje do sweterków oraz piękne serwetki na każdą okazję – mówi Alicja Sidoruk, kierowniczka klubu kultury w Sitniku.
Pracownia koronkarska wspomagana jest przez trzy utalentowane twórczynie: Janinę Litwiniuk, jej córkę Joannę Papińską i Stanisławę Pyrkę. Wielokrotnie uczestniczyły one w konkursach rękodzieła ludowego, organizowanych przez Muzeum Południowego Podlasia, zdobywając nagrody i wyróżnienia. Obecność w Stowarzyszeniu Twórców Ludowych pozwala im wyjeżdżać na jarmarki i targi sztuki ludowej, organizowane m.in. w Lublinie, Siedlcach, Bukowinie Tatrzańskiej, Chełmie i Prudniku. O wysokich umiejętnościach koronczarek z Sitnika wymownie świadczy fakt zdobycia przez Janinę Litwiniuk pierwszej nagrody za najciekawsze stoisko i  wyrób lniany podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym.

– Praca igłą i szydełkiem wymaga cierpliwości i dużego nakładu czasu, ale daje wyjątkową satysfakcję. Nie ukrywam, że niektóre serwety wykonywałam non stop przez dwa tygodnie. Traktowałam to jednak jako przyjemność, a nie przymus. Ogromnie cieszy mnie fakt, że do naszej pracowni zgłasza się coraz więcej młodzieży, gotowej podejmować wzory i motywy podlaskie – informuje Joanna Papińska.

Istvan Grabowski